Wydawca: Mandioca
Liczba stron: 296
Oprawa: twarda
Premiera: 21 września 2026 rok
Ucieczka z miasta na prowincję to jeden z najpopularniejszych współczesnych mitów – marzenie o porannej kawie na ganku, ciszy przerywanej jedynie śpiewem ptaków i życiu wolnym od zgiełku. Jean-Yves Ferri i Manu Larcenet w zbiorczym wydaniu „Powrotu do natury” (opublikowanym przez wydawnictwo Mandioca) biorą ten sielankowy obrazek na warsztat i z dużym wdziękiem rozkładają go na czynniki pierwsze. Zamiast bukolicznej pocztówki dostajemy błyskotliwą, momentami absurdalną kronikę zderzenia wielkomiejskiego neurotyka z bezlitosną logiką francuskiej wsi.
Punkt wyjścia jest prosty. Oto paryski twórca komiksów Manu Larssinet – będący celowo przerysowanym alter ego samego Larceneta – pakuje manatki i wraz z partnerką Mariette oraz kotem przeprowadza się do małego, fikcyjnego Ravenelles. Szybko okazuje się, że prowincja rządzi się prawami, których nie da się wyczytać w magazynach wnętrzarskich. Pielęgnacja ogrodu przypomina walkę o przetrwanie, pogoda ma własne plany, a lokalna społeczność obserwuje przyjezdnych z mieszaniną rezerwy i specyficznego humoru. Galeria miejscowych oryginałów (od małomównego pana Henriego, przez wścibską panią Mortemont, po filozofującego pustelnika) nadaje tej opowieści rytm klasycznej francuskiej komedii obyczajowej.
Dla czytelników znających Larceneta głównie z jego monumentalnych, mrocznych dzieł („Blast”, „Raport Brodecka” czy adaptacja „Drogi”), „Powrót do natury” może być sporym, ale bardzo przyjemnym zaskoczeniem. Zamiast egzystencjalnego ciężaru mamy tu formę krótkich historyjek z wyraźnie zaznaczoną puentą. Ferri doskonale panuje nad ekonomią żartu. Potrafi zbudować napięcie w kilku obrazkach i rozładować je jednym celnym zdaniem albo wymownym milczeniem. Niewątpliwym atutem albumu jest też warstwa autotematyczna. Twórcy nieustannie bawią się konwencją, dyskutują ze sobą na łamach komiksu i bezlitośnie punktują słabości głównego bohatera.
Choć początkowo głównym źródłem humoru jest nieporadność mieszczucha w zderzeniu z naturą, z każdym kolejnym rozdziałem akcenty przesuwają się w stronę znacznie bardziej uniwersalnych tematów. Na pierwszy plan wysuwają się kryzys twórczy, lęk przed ojcostwem, proza życia w związku oraz próba odnalezienia własnego miejsca w świecie. Mariette oswaja nową rzeczywistość z naturalnym spokojem, podczas gdy Manu nieustannie analizuje, panikuje i potyka się o własne ambicje. Komiks z lekkiej satyry stopniowo zamienia się w ciepłą, zaskakująco celną opowieść o dojrzewaniu.
Wizualnie album jest popisem minimalistycznej ekspresji. Uproszczona, niemal szkicowa kreska Larceneta idealnie współgra z komediowym tempem scenariusza. Za pomocą kilku pociągnięć artysta potrafi oddać całą gamę emocji. Amplituda waha się od euforii po totalną rezygnację. Całość dopełnia stonowana paleta barw autorstwa Brigitte Findakly i Dominique Thomas oraz świetny przekład Pawła Łapińskiego, który bezbłędnie oddaje niuanse francuskiego dowcipu.
Zebranie sześciu oryginalnych tomów w jednym woluminie ma jedną drobną konsekwencję. Czytane ciurkiem scenki po pewnym czasie ujawniają swoją powtarzalną konstrukcję. Nie odbiera to jednak przyjemności z lektury. „Powrót do natury” to znakomity przykład komiksu obyczajowego, który bawi inteligentnym dystansem do samego siebie i przypomina, że nawet na najbardziej malowniczej prowincji najtrudniej uciec przed samym sobą.
Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej.

